| MyDeaR's profile~(-- )...DeAr...( --)~PhotosBlogNetwork |  Tools  Help |
|
November 21 ลืมอะไรไปแล้วหรือเปล่า?เหมือนจะลืมไปว่าเคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน เป็นภาพคุ้นๆ เหมือนเคยเกิดขึ้นมาแล้ว เมื่อพยายามหาคำอธิบายก็พบว่า ความจริงนี่เองที่หายไป แล้วความคิดที่ถูกลืมก็กลับมาอีกครั้ง ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือผิด แต่ถ้าหากจะให้หยุดคิด ก็เป็นเรื่องที่ยากเกินไปจริงๆ เป็นแต่อย่างงี้มันจะดีอย่างไรนะ ตอนนี้ก็ได้แต่ภาวนา และก็ยิ้มต่อไป October 25 เจ้าสาว ที่กลัวฝนปิดตัวเอง... คนชอบคิดว่าผู้หญิงมักจะกลัวว่าเมื่อ "เลือก" ใครคนใดคนหนึ่งเป็นตัวจริงแล้วจะเสียโอกาสหากมีใครคนอื่นที่ "ดูดี" กว่าเข้ามาทีหลัง อย่างนั้นหรอกเหรอ??? จะว่ากลัวก็ได้ แต่ทั้งหมดทั้งมวลต้นเหตุแห่งความกลัวมันเกิดจากความไม่แน่ใจว่า คนคนนั้นเป็นคนที่ใช่สำหรับเราแล้วหรือเปล่าต่างหากเล่า มันไม่ใช่เรื่องที่จะต้องมา ฝืน ใจตัวเอง จะเรียกเราเป็นคนเย็นชาก็ไม่ผิด เราใจร้ายนะ มากด้วยละ ไม่มีใครชอบที่จะต้อง ผิดหวัง และ เสียใจนี่ แล้วทำให้ใครเสียใจก็ไม่ใช่เรื่องสนุกเลย ไม่ว่าจะเป็นคนที่รัก หรือ ถูกรัก เราเชื่อในความเปลี่ยนแปลงและยอมรับในความไม่แน่นอนของชีวิต ละก้ยอมรับในความไม่แน่นอนของใจตัวเองด้วย คนเรา รู้สึกได้อยู่แล้วว่าอะไรที่จะ เป็นไปได้ หรือ เป็นไปไม่ได้น่ะ เพราะงั้น แบบนี้น่าจะดีกว่านะ เขาเรียกว่า ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ละมั้ง ยังงัยขอบคุณสำหรับเพลงนี้นะคะ October 09 นิสัยไม่ดี ฮ่าๆๆเวลาเจอใครที่เค้าเดินมาเป็นคู่แล้วเคยเห็นปฏิกิริยาแสดงความเป็นเจ้าของไหม รีบจับมือ มองหน้าเรา มองหน้าแฟนตัวเอง จับมืออยู่แล้วก้ต้องดึงเข้ามาใกล้ๆอีก เอามือของผู้ชายมาโอบตัวเอง(อันนี้แย่มาก) ตัวเองอย่างงั้น เค้าอย่างงี้ หรือถึงขั้นดุ มองเค้าอีกแล้วนะ! เห็นอย่างงี้ทีไรรู้สึกสงสาร ใครขี้หึงอธิบายหน่อย เหนื่อยไหมอะ แค่บังเอิญเห็นกันเอง บางครั้งหมันไส้มากเข้า ก็ต้องแกล้งกันหน่อย แค่มอง แล้วยิ้มให้ แค่นี้ก็ทำให้ผู้หญิงเหล่านั้นทำอะไรฮาๆได้ นิสัยไม่ดีเนอะ แต่มันขำอะ ไปลองดูสิ ฮ่าๆๆ October 04 ชีวิตจริงดั่งในนิยายบล็อกนี้จะมีคนอ่านรู้เรื่องคนเดียวคือป้าโบนะ เตือนไว้ก่อน วันนี้เก็บของ ไปเจอกระดาษแผ่นนึง มีร่างแผนหมู่บ้านอันนึงเอาไว้ พร้อมกับรายชื่อสมาชิก แล้วเค้าก้สังเกตเห็นว่า สถานการณ์มันเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ลูกชายคนโตกะคนรองขึ้นมาสืบทอดกิจการ น้องๆก้ช่วยเหลือกัน ป้าทั้งสองอยู่ซะไกลจริงๆเลย คนข้างบ้าน2กับคนขายปิ้งไก่เค้ารักกันแล้ว สาวยาคูลท์กะวินมอไซก้เป็นที่รักกันไปเรียบร้อย เด็กในบ้านก็เริ่มเป็นใหญ่ ทนายก็ออกไปเป็นใหญ่ข้างนอกแล้ว เจ๊ร้านทำผมเค้าก็แอดว๊านละ เราสองคนนี่โคดแม่นอะ ฮ่าๆๆๆๆๆ ตลกจังเลย เรายังไม่ได้ทำตามแพลนเลยนะป้า ถึงจะเริ่มมีสมาชิกเพิ่มแล้ว แต่ก็ปล่อยมันไว้แค่นี้แหละเนอะ ตลกดี October 01 อยากกินตับอะอยากกินตับปิ้งไม้ๆอะ สาเหตุมาจาก เมื่อวันอังคารอุตส่าห์เข้าเมืองไปกะว่าจะบริจาคเลือดเพราะเลยกำหนดมาได้สองเดือนแล้ว ไปถึงทำตามขั้นตอนปกติ กรอกอะไรเสร็จก้เข้าไปเจาะเลือด พอพี่เค้าบอกให้รอ ก้งงเลย เกิดอะไรขึ้น "น้องเลือดจางนะคะ บริจาคไม่ได้ ปกติผู้หญิงจะ 12แต่น้อง11.3เอง" อดเลยยยยย!!! "แต่เมื่อคืนหนูนอนพอนะคะ" เถียงเลย "นอนก้สำคัญค่ะ แต่หนูน่าจะขาดสารอาหารที่จำเป็นมากกว่า ให้กินผักใบเขียว มะเขือ ตับ....อะไรอีกมากมายจำไม่ได้ละ เอายาไปแล้วทานให้หมดนะคะ ทานเช้ากลางวันเย็นเลยนะ" แล้วให้ยามาสองซอง ลำพังซองเดียวที่ได้ทุกครั้งกินแค่ก่อนนอนยังไม่เคยหมดเลยยย เราเนี่ยนะขาดสารอาหาร อาทิดเดียวขึ้นมาสองโลเนี่ยนะ มานึกๆดู กินแต่อะไรน่าเบื่อๆเดิมๆ ไม่มีสารอาหารจริงๆนี่นา สาเหตุของอาการหน้ามืดหลังๆมานี่ก้คงไม่พ้นเรื่องนี้ อีกอย่างนอนไม่พอมาเป็นเดือนแค่สามวันคงทดแทนไม่ได้หรอกเนอะ ทำให้ตอนนี้รู้สึกอยากกินตับปิ้งมากๆๆๆๆ เฮ้อ จะสองวันแล้วยังไม่ได้กินเลย อยากกินๆๆๆๆ September 23 "ม ร"หลังจากที่โดนอาจารย์ชวนะกรอกหูอยู่ทั้งเทอม กลัวไปเลย ตอนนี้ไม่ว่าจะทำอะไรก็เป็น " ม ร" แล้วไปเห็นในเฟสบุคเพื่อนมาอีก > ข้อมูลดี ๆ จาก นพ . กฤษดา ศิรามพุช , พบ .( จุฬาฯ ) > เซลล์มะเร็ง เป็นคล้ายสัตว์กินเนื้อที่ดำรงชีพอยู่ได้ด้วยการแตกรากออกไปดูดกินสารอาหารจากในร่างกายจนทำให้ผ่ายผอมและกลายเป็นรังมะเร็งในที่สุด > > แต่ถ้าท่านยังไม่อยากสร้างสิ่งมหัศจรรย์ในกายประเภทสวนลอยแห่งมะเร็งไว้แข่งกับ บาบิโลน ก็ขอให้เลี่ยงวิถีที่จะเปลี่ยนกายให้เป็นแม่เหล็กดูด มะเร็งชั้นดี ขอให้เลี่ยงพฤติกรรมที่มะเร็งโปรดทั้งหลายต่อไปนี้ ครับ > > 1) นอนดึก ทำ ให้ไม่มีฮอร์โมนต้านมะเร็งหลั่งออกมา นอกจากนั้นยังจะทำให้เกิดโรคร้ายอื่นได้ เช่น ความดันโลหิตสูง ไขมันสูง และโรคอ้วน ด้วยว่าเมื่อนอนดึกแล้วมักจะหิวและต้องหาของขบเคี้ยว มากินแก้ปากว่างกัน > > 2) สูบบุหรี่และขี้เหล้า ทั้ง สองสิ่งนี้ทำให้ปอดและตับทำงานหนัก แม้จะสูบซิการ์ซึ่งมีนิโคตินต่ำกว่าบุหรี่ก็ตามที หรือดื่มเหล้าแบบกลั่นอย่างดีของฝรั่ง แต่ตัวมันเองก็สร้าง "สนิมมะเร็ง" ออกมาไม่น้อย ทำให้คนที่เสพทั้งแก่เร็วและตายไวได้จากโรคมะเร็งครับ > > 3 ) เอาแต่ไขมันเข้าปากและอยากแต่เนื้อแดง ไขมัน อิ่มตัวและโปรตีนจากเนื้อนั้นเป็นแหล่งอาหารชั้ นหนึ่งของมะเร็งที่จะ ใช้เจริญเติบโตได้ไม่แพ้ทารกเกิดใหม่ มันจะสร้างหลอดเลือดยื่นไปดูดกินเลือดเนื้อของเราจนแ ทบไม่เหลือเลือดอัน สมบูรณ์ไปเลี้ยงอวัยวะอื่น ตัวเราจึงผอมเอาๆ ตรงข้ามกับมะเร็งกาฝากที่โตไวไม่มีลิมิตชีวิตหดหู่แน ่ > > 4) แฝงด้วยเครียดจัด จนมีสารทุกข์หลั่งออกมาหล่อเลี้ยงมะเร็งให้โตขึ้นเร็วราวกับน้ำมันราดบนกองไฟให้คุโชนขึ้น > > 5) ไวรัสตับอักเสบบีและมีภูมิแพ้ที่รักษาไม่หาย ดังที่กล่าวไปว่าถ้าภูมิดีก็มีพลังต้านมะเร็งได้ตั้งแต่ในเซลล์แรกที่อุตริเกิดขึ้นมา ด้วยตามปกติในกายเราก็มีเซลล์แบบมะเร็งนี้เกิดขึ้นมา อยู่เรื่อยๆ ทุกวัน > > 6) ปล่อยกายให้อ้วน สร้างให้เกิดธาตุแก่ออกมาแช่อิ่มอวัยวะภายในร่างกาย และไขมันตามตัวยังสร้างให้เกิดฮอร์โมนกระตุ้นให้มะเร ็งแบ่งตัวดีขึ้นด้วย > > 7) ล้วนขาดวิตามิน ด้วยวิตามินทำหน้าที่ต้านเชื้อมะเร็งให้ดับเป็นจุณไป ก่อนที่จะเผยอหน้าขึ้นมาแบ่งตัวปนเปไปในร่างกายเรา > > 8) กินของร้อนจัดไป เช่น ซดชาร้อนหรือกาแฟร้อนจัดประเภทควันฉุย จะไปลวกให้เซลล์หลอดอาหารอักเสบอยู่ทุกบ่อย เมื่ออักเสบเป็นอาจิณก็จะมีโอกาสเปลี่ยนไปเป็นเซลล์ม ะเร็งง่ายขึ้น > > 9) ทำให้คอเลสเตอรอลลดต่ำ พบว่าถ้าต่ำเกินไปก็ไม่ดีครับ มีผลกับภูมิคุ้มกันที่แย่ลง เมื่อภูมิต่ำแล้วก็จะหมดปัญญาต้านเซลล์มะเร็งที่จะเข้ามาหา > > 10) ทำกลั้นปัสสาวะ น้ำปัสสาวะเป็นของเสียยิ่งอยู่นิ่งเป็นเวลานานจากการ อั้นมันก็ไม่ต่างอะไร กับน้ำนิ่งในคลองแสนแสบ ซึ่งทิ้งไว้ไม่นานจะกลายเป็นน้ำเน่า แต่ถ้าเน่าในกระเพาะฉี่เราก็มีผลให้เกิดเซลล์มะเร็งงอกขึ้นมาได้ > > 11) ปะทะเค็มจัด พบ ว่าสิ่งมีชีวิตที่ทานอาหารเค็มมีอัตราการเกิดมะเร็งสูงกว่า โดยเฉพาะในอาหารจำพวกเนื้อเค็ม เนื้อแห้ง หมูแดง ที่นอกจากเค็มแล้วยังมีสีแดงดีจากดินประสิวอีกด้วย > > 12) ประวัติมะเร็งในครอบครัว มะเร็งร้ายในครอบครัวบางอย่างสามารถถ่ายทอดมาทางพันธุกรรมได้ แม้จะไม่ใช่อสังหาริมทรัพย์แต่ต้องรับไว้ด้วยความไม่ เต็มใจ เช่น มะเร็งเต้านม , มะเร็งลำไส้ใหญ่ แต่ถ้าป้องกันไว้ดีๆ แล้วบางทีก็ไม่เกิดขึ้นมาครับ > > 13) ตัวตากแดดบ่อย แสงแดดเป็นรังสีที่กระตุ้นอณูเซลล์ของคุณให้สะดุ้งตกใจจนเครื่องในรวนหมด ครับ เมื่อเครื่องในรวนแล้วก็ไม่สามารถที่จะคุมการแบ่งตัว ได้ ทำให้แบ่งต่อไปอย่างไม่หยุดยั้งกลายเป็นก้อนใหญ่ขึ้น เรื่อยๆ > > 14) ไม่ค่อยช่วยใคร ถ้าพูดให้ง่ายเข้าคือ เห็นแก่ตัวและไม่ค่อยได้ทำบุญนั่นเอง เพราะเมื่อใดก็ตามที่ได้หมั่นช่วยเหลือผู้อื่นจนชินแ ล้วเรามักไม่ค่อยได้นึก ถึงตัวเองนัก และเมื่อไม่หมกมุ่นกับตัวเองแล้วก็ไม่ค่อยเกิดความ "อยาก" อันนำไปสู่ความเครียดร้อนอกร้อนใจ หรือถ้าไม่มีเวลาก็แค่อนุโมทนากับบุญที่เราได้พานพบก ็ทำให้มี "สารสุข" > หลั่งออกมาเสริมภูมิรู้สู้มะเร็งแล้วครับ > > ด้วยวิถีแห่งการมี "ไลฟสไตล์มรณะ" ทั้ง 14 ประการ ดังที่ได้กล่าวไปก็จะทำให้ได้มะเร็งมาเป็นเจ้าของอย่างง่ายดาย > > ขอบคุณ ข้อมูลดี ๆ จาก.... > นพ.กฤษดา ศิรามพุช , พบ.(จุฬาฯ) > ผู้อำนวยการสถาบันเวชศาสตร์อายุรวัฒน์นานาชาติ > แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์อายุรวัฒน์ ( American Board of Anti-aging medicine) โดนไป 6 ใน 14 ยังไม่ถึงครึ่งแต่ก้น่ากลัว คงต้องดูแลตัวเองบ้าง ก่อน ม ร ถามหา แต่ก้ต้องรอให้พ้นเทอมนี้ไปก่อนละนะ โอย จะอ้วกกก June 27 ว่ากันว่า ปีสี่แล้ว สบายตายๆๆ ถ้างานยัง ยุ่งยาก เยอะแยะ อย่างงี้ ต้องตายก่อนจบแน่ๆ ---------------------------------------------------- ในคืนที่เงียบเหงา ที่ไม่มีแม้แสงไฟ อยู่บนถนนที่ยาวไกล เหม่อมองออกไปสุดสายตา สิ่งดีๆ ที่หายไปกับความหม่นหมองของดวงจันทร์ วุ่นวายสับสนมารวมกันแต่ว่าฉันยังคงต้องเดินทาง วันและคืนมีความต่าง จะสุขจะเศร้าอะไร ก็เพียงแค่พริบตา หากจะรอจนเช้า ค่ำคืนที่มืดมิดฉันเดินออกไป ความเหงาเข้าปกคลุมฉัน ฉันได้แต่กลัวเพราะฉันไม่มีใคร ไม่ว่าจะหันไปทางใด มองไปบนฟ้าไม่มีแม้แสงจันทร์ แล้วเจ้าดวงอาทิตย์แค่เพียงอึดใจ สาดแสงทองส่องให้ฉันเห็นตอนเช้า ช่างแสนสบายใจ ปลดปล่อยเอาความกลัวทิ้งไป แค่ให้เวลาเปลี่ยน ไม่เจอคงไม่เห็นความต่าง จากคืนมืดมิดที่ยาวนาน เปลี่ยนเป็นท้องฟ้าที่ใสสว่าง เป็นธรรมดาที่โลกต้องหมุนไป วันและคืนมีความต่าง จะสุขจะเศร้าอะไร ก็เพียงแค่พริบตา หากจะรอจนเช้า ค่ำคืนที่มืดมิดฉันเดินออกไป ความเหงาเข้าปกคลุมฉัน ฉันได้แต่กลัวเพราะฉันไม่มีใคร ไม่ว่าจะหันไปทางใด มองไปบนฟ้าไม่มีแม้แสงจันทร์ แล้วเจ้าดวงอาทิตย์แค่เพียงอึดใจ สาดแสงทองส่องให้ฉันเห็นตอนเช้า ช่างแสนสบายใจ ปลดปล่อยเอาความกลัวทิ้งไป แค่ให้เวลาเปลี่ยน ค่ำคืนที่มืดมิดฉันเดินออกไป ความเหงาเข้าปกคลุมฉัน ฉันได้แต่กลัวเพราะฉันไม่มีใคร ไม่ว่าจะหันไปทางใด มองไปบนฟ้าไม่มีแม้แสงจันทร์ แล้วเจ้าดวงอาทิตย์แค่เพียงอึดใจ สาดแสงทองส่องให้ฉันเห็นตอนเช้า ช่างแสนสบายใจ ปลดปล่อยเอาความกลัวทิ้งไป แค่ให้เวลาเปลี่ยน May 24 สยามสแควร์ไม่ได้ไปเดินฝั่งสยามมานานแค่ไหนแล้วไม่รู้
วันนี้รู้สึกเหมือนกลุ่มคนแก่ๆ
มองเห็นสยามเต็มไปด้วยเด็กน่ารังเกียจ
ที่นอกจากจะพยายามแต่งตัวแนวๆ
แต่ออกมาประหลาดๆได้อย่างมั่นใจเต็มที่แล้ว
ยังนิสัยแย่ ไร้มารยาท เดินหัวเกรียนๆ ทำตัวกร่างๆ
แต่ยังงัยสุดท้ายแม้ว่ามนุษย์หัวโบราณที่อยู่ในรถ
อยากจะวิ่งเข้าไปเอาน้ำสาดมนุษย์เด็กมัธยมผู้โง่เง่าจำนวนมากที่พ่นควันพิษอยู่เต็มไปหมดเพียงใด
ก้ไม่สามารถทำอะไรได้เลย
อยากไปให้ไกลสังคมที่เน่าเฟะนี่โดยเร็วเสียจริง
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
ให้ตายเถอะ ห้าทุ่มแล้วลาดพร้าวรถยังติดได้
------------------------------------------------------------------------------------------------------------ February 12 รู้สึกดี???บางที่ใช้เวลาแค่ ไม่กี่เดือน ก้เรียกได้ว่า รัก อย่างเต็มปาก
เย้าฮู ย่านคนจีนฮาโหลๆ
อยู่ไหนกันน่ะ
เย้าฮู
ที่ไหนนะ!?
เย้าฮูงัย เย้าฮูย่านคนจีนอะ
หา???
เย้าฮู ที่อยู่ข้างๆ ยัสพลูอ่า
?????
เย้าฮู ที่อยู่ข้างๆ ยัสพลูอ่า ที่มีเซ่นเวอยู่หน้าซอย
อยู่ใกล้ๆกับทะวาวทินงัย ไม่รู้จักหรอ
อะไรรร พี่แอร์พูดอะไรรร
ก้อยู่เย้าฮูงัย เอ๋ต้องนั่งรถมาที่อาคเตอปินก่อน
แล้วก้เดินมา เพราะรถมันมาไม่ถึง
ออกมาทางประตูชากเรียงอะ
มันเปลืองงงงงงงงงง
 อ่ออ ฮะๆๆ (-.-" )( "-.-)
อยู่ยูเฮ้าชั้น3มาเลยๆ 555
ตรงจุดเกิดเหตุวันลอยกระทงอีฟ
ณ สะพานดาว
วู้ววววววว วู้วววววว วู้ววววววว วู้วววววว
พี่ฟีม - เฮ้ย!!!
ฝ้าย - เฮ้ย!!
ป้าโบ - เฮ้ย!
เดียร์ - เฮ้ย!
เอ๋ - เฮ้ย!
หน่า - เฮ้ย!
พัตต์ - หา?!? อะไรกันหรอๆๆๆ ...ก้เค้ามองไม่เห็นอ่ะ!!
September 09 เหนื่อยไม่ได้เข้ามาดู มาอัพซะนาน
สเปซเก่าๆนี่ก้แปลกใหม่ได้เหมือนกันเนอะ
ตอนเป็นเด็กนี่มันดีจริงๆ
ใช้ชีวิตสนุกสนาน มีความสุขดีอยู่
แก่มากแล้ว จะจบแล้ว (หวังว่าอะนะ)
หลังจากที่ตัดสินใจผิด
พลาด มากๆ
เบื่อแล้ว เหนื่อยหน่าย ทำไม่ได้ ไม่อยากทำ
สนุกแค่บางคราว
หน้ากาก??
อึดอัด
อีกแล้ว
คนละสถาณการณ์
คนละอารมณ์
ผลก้ต่างกัน
แรงจูงใจหายไป
ทำให้ห่าง ไปเรื่อยๆ
และตอนนี้
โง่ลง
มาก
ถ้าเรียนไม่จบจะมีงานทำมั๊ยเนี่ย
ถ้าใครมีคาถาหายตัวบวกกับลบความจำได้ก้เอามาให้ลองๆใช้บ้างก้ดีนะ
แต่ก็เอาเถอะ อีกไม่นานเท่านั้น
April 14 หนีร้อน16.04.08
BA10 BKK00.20 GLA09.50
หนีๆๆๆๆ หนีทุกอย่าง
ได้หนีร้อนซะที
ใครเรียนก้ตั้งใจเรียนไป ทำงานก้ตั้งใจทำงานไปนะ 555
เป็นกำลังใจให้ ^^
แล้วจะเที่ยวเผื่อนะทุกคน
เจอกันอีกสามอาทิดข้างหน้า February 09 ...
บทเพลงบางเพลงมีผลต่อความรู้สึกของเรา
และความรู้สึก...แย่ January 04 ?????สำนักเลขาตึกคณะ : น้องลองไปถามที่การคลังดูนะครับ
การคลัง : พี่ว่าน้องไปถามสำนักทะเบียนดีกว่านะคะ
สำนักทะเบียน : น้องต้องไปติดต่อที่คณะให้รับผิดชอบนะคะ เพราะมันเป็นความผิดเค้า
เรา : ??!?!?!?!?!???
อยากถามว่าเรากดลงทะเบียนไม่ได้เพราะคณะส่งวิชาไปให้สำนักทะเบียนไม่ทันเค้าเลยไม่ให้กด
เราต้องยื่นใบฟ้าลงทะเบียนล่าช้า
แล้วใครเป็นคนต้องรับผิดชอบจ่ายค่าปรับล่าช้า???? December 10 to: MD.Bandstart with love and caring with attend and patients
day by day, year by year finally we found a unique graceful flower that blooming in our heart one day we joining to be a wonderful garden and let the world appreciate our graceful garden "holding each others and growing together"
MD.Band By A'Prapon Pisaipan พออ่านสเปซบีอันเก่าๆก้ทำให้คิดถึง
MD.Band ว่าจะกลับบ้านไปดูซีดีเก่าๆที่วงเล่น ก้ไปเจอการ์ดอวยพรปีใหม่ปีสุดท้ายที่โรงเรียนของเราที่'จารประพนธ์ให้ พออ่านแล้วนึกถึงวงตอนนี้ วงของเราพัฒนาขึ้น เปลี่ยนไปมากจริงๆ ไม่มีภาพเก่าๆที่เคยเห็น มานอนเล่น วิ่งเล่น อ่านการ์ตูนกันในห้องดุ เพลงที่เคยเล่นแล้วทุกคนกังวลว่า จะล่มมั๊ยวะๆ ทุกงาน ก้เริ่มดูดีขึ้น มีงานต่างๆให้เล่นเยอะขึ้น เป็นที่ยอมรับของคนอื่นมากขึ้น (จะว่าไปคิดถึงพี่คิมจังเนอะ) ทุกอย่างดูจริงจังขึ้น ถามว่าดีมั๊ย ก้ดี ถึงงานจะออกมาดีกว่าเดิม แต่ว่าก้ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นนอกจากมีแต่จะรู้สึกแย่กันเปล่าๆ เพราะไม่มีใครตั้งใจจริง ทำไปโดยไม่มีจุดมุ่งหมายไม่มีเหตุผล ไม่ได้รู้สึกดีด้วยซ้ำ เลยไม่มีใครทุ่มเท ที่สำคัญคนเก่าๆหลายคนต้องเสียใจเพราะสิ่งที่เปลี่ยนแปลง "วงดนตรีวงเล็ก เล่นเพลงง่ายๆแต่ไพเราะด้วยหัวใจดวงเดียวกัน
วงดนตรีวงใหญ่ เล่นเพลงยากๆ ออกมาไพเราะมากกว่า แต่หัวใจคนละดวง" นี่คือสิ่งที่รู้สึก หลังจากค่ายดนตรีค่ายแรกของพวกเรา ถึงแม้ว่าวงจะใหญ่ขึ้น มีเครื่องเยอะขึ้น มีเครื่องสายเพิ่มเข้ามา มีโอกาศได้แสดงความสามารถเพิ่มขึ้น แต่ไม่อยากให้สิ่งที่ทำให้รู้สึกดีเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันหายไปนะ ตอนนี้เราก้ออกมาเป็นคนนอกอย่างเต็มตัวตั้งเกือบสองปีแล้วสินะ
แต่เวลาเรากลับเข้าไป ก้ยังรู้สึกได้ว่าที่นี่เป็นที่เดียวที่มีที่ให้เราเสมอ ถึงจะแทบไม่ได้เข้าไปเลย และก้คงไม่ได้เข้าไปอีก ดูแลกันดีๆนะ ดูแลวงดีๆ ดูแล'จาร กะครูปิ่นด้วย โตขึ้นแล้วก้อย่าลืมตอนเป็นเด็กละ รักMD.Bandเสมอ
แค่อยากบอก
จาก Dear อดีต Trombone ถ้าใครอ่านมาจนจบแล้วงงก้แปลว่าไม่ได้อ่านชื่อเรื่องนะคะ "to: MD.Band"
ส่วนคนที่ไม่งง แค่อยากระบายน่ะ เพราะก้คงมีคนอ่านแค่คนเดียวเหมือนเคย ใช่ป่ะเธอ |
|
|
...DeAr...(+--)%7e's+Blog+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
